Posługa Zakonu Posługujących Chorym – Ojcowie Kamilianie

Posługa Zakonu Posługujących Chorym, założonego przez Św. Kamila de Lellis, od początku swego istnienia koncentruje się na człowieku cierpiącym. Chory, słaby, opuszczony i umierający znajduje się w centrum kamiliańskiego charyzmatu. Zakon podejmuje swoją misję w duchu miłości miłosiernej, łącząc troskę duchową z konkretną pomocą medyczną, opiekuńczą i społeczną. Czerwony krzyż noszony na habicie jest znakiem gotowości oddania życia w służbie chorym.

Główne obszary posługi w Polsce

Kamilianie w Polsce pełnią swoją posługę w wielu dziełach, które odpowiadają na aktualne potrzeby społeczne i zdrowotne. Są obecni przede wszystkim tam, gdzie człowiek doświadcza cierpienia i samotności.

Zakonnicy prowadzą i współtworzą:

• szpitale i zakłady opieki zdrowotnej,
• zakłady opiekuńczo-lecznicze,
• domy pomocy społecznej,
• ośrodki readaptacyjno-rehabilitacyjne,
• placówki pomocy społecznej dla ubogich i bezdomnych,
• duszpasterstwo chorych i umierających w domach prywatnych.

Szczególną rolę odgrywa Szpital św. Kamila w Tarnowskich Górach, gdzie kamiliańska troska o chorego realizuje się w sposób całościowy: poprzez leczenie, rehabilitację oraz opiekę duchową. Kamilianie prowadzą również Domy Pomocy Społecznej m.in. w Zbrosławicach, Pilchowicach i Zabrzu, obejmując opieką osoby z niepełnosprawnością intelektualną, dzieci wymagające szczególnej troski, osoby starsze oraz nieuleczalnie chore.
W Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych w Hutkach koło Olkusza oraz w Zabrzu przy ul. Cisowej zakonnicy towarzyszą pacjentom w długotrwałej chorobie, często u kresu życia, zapewniając im opiekę duchową, sakramentalną oraz zwyczajną ludzką obecność.

Istotnym wymiarem posługi Kamilianów jest pomoc osobom uzależnionym i wykluczonym społecznie. Ośrodki Readaptacyjno-Rehabilitacyjne w Konstancinie, Piastowie i Karczewie niosą pomoc osobom uzależnionym od narkotyków, nosicielom wirusa HIV oraz chorym na AIDS, pomagając im odzyskać godność, sens życia  i nadzieję.
W Warszawie (Ursus) Kamiliańska Misja Pomocy Społecznej realizuje dzieła miłosierdzia wobec osób ubogich, bezdomnych, prowadząc m.in. Pensjonat "Św. Łazarza" oraz Bar "Marta", gdzie codzienna pomoc łączy się z troską duchową i budowaniem relacji.

Kamilianie pełnią także posługę kapelanów szpitalnych w wielu miastach, m.in. w Warszawie, Tworkach, Zabrzu, Tarnowskich Górach oraz Białej Prudnickiej. Towarzyszą pacjentom i ich rodzinom, sprawują sakramenty, prowadzą rozmowy, modlą się i wspierają personel medyczny.

Posługa poza granicami Polski

Polscy Kamilianie realizują swoje powołanie również poza granicami kraju.
Posługują m.in. w Niemczech (Berlin), w Austrii oraz we Włoszech – zwłaszcza w Rzymie, gdzie pracują jako kapelani w kilku szpitalach. Są obecni także w miejscach szczególnie trudnych i ubogich, takich jak Madagaskar, a także w Gruzji i Armenii. Niezależnie od miejsca, wszędzie pozostają wierni charyzmatowi św. Kamila: służyć chorym z miłością i oddaniem.

Posługa Kamilianów w Białej Prudnickiej

Szczególne miejsce w kamiliańskiej posłudze zajmuje Biała Prudnicka, gdzie Zakonnicy Posługujący Chorym obecni są od 1950 roku. Był to czas trudny, naznaczony powojenną rzeczywistością i narastającymi ograniczeniami wobec Kościoła. Właśnie w tych okolicznościach Opatrzność Boża skierowała do Białej zakonników św. Kamila.

Od tych pierwszych dni posługa Kamilianów w Białej przybrała wyraźnie duszpasterski i charytatywny charakter. Zakonnicy, choć początkowo mało znani, stopniowo wpisywali się w życie lokalnej społeczności. Poprzez codzienną posługę sakramentalną, odwiedziny chorych, obecność przy umierających oraz zwyczajne bycie z ludźmi zdobywali zaufanie i serca parafian.
Szczególnym znakiem kamiliańskiej obecności w Białej była i pozostaje troska o chorych i cierpiących. Od początku zakonnicy odwiedzali osoby chore w domach prywatnych, niosąc im sakramenty, modlitwę i słowo pocieszenia.
W duchu św. Kamila starali się być blisko tych, którzy najbardziej potrzebowali obecności kapłana – ludzi samotnych, starszych i umierających. Posługa Kamilianów w Białej, zapoczątkowana przez ojca Alojzego Kurtza i pierwszych współbraci, stała się z biegiem lat trwałym elementem życia religijnego miasta. Ich obecność, pozostaje świadectwem wierności charyzmatowi Zakonu i zaufania wobec Bożych planów, które – jak zapisali pierwsi Ojcowie – odsłaniają się poprzez życie, modlitwę i codzienną służbę.

Kamilianie w Białej pełnią także posługę kapelanów, obejmując duchową opieką osoby przebywające w Szpitalu Świętej Elżbiety w Białej. Szczególną troską otaczają ludzi w podeszłym wieku oraz osoby u kresu życia, realizując charyzmat Św. Kamila poprzez cierpliwą obecność przy łóżku chorego, modlitwę i pomoc w godnym przeżywaniu ostatnich chwil.

Ważnym elementem posługi w Białej jest także budowanie wspólnoty parafialnej opartej na wrażliwości na cierpienie drugiego człowieka. Poprzez nabożeństwa, rekolekcje, inicjatywy modlitewne oraz działania charytatywne Kamilianie kształtują wśród wiernych postawę miłosierdzia i gotowości do pomocy potrzebującym.

Obecność Zakonu w Białej przez dziesięciolecia stała się integralną częścią życia miasta. Kamilianie, wierni swojemu charyzmatowi, pozostają blisko ludzi — zwłaszcza tych, którzy najbardziej potrzebują serca, czasu i nadziei. Ich posługa, cicha i często niewidoczna, jest trwałym świadectwem miłości miłosiernej realizowanej w codzienności.
Szczególnym darem dla naszej wspólnoty jest obecność relikwii św. Kamila de Lellis, które znajdują się w naszej parafii. Stanowią one widzialny znak jego duchowej obecności i wstawiennictwa. Regularnie gromadzimy się również na nowennie do Św. Kamila, powierzając jego opiece chorych, cierpiących oraz tych, którzy im służą.
W naszej modlitwie nigdy nie zapominamy o osobach chorych — zarówno tych przebywających w szpitalach, jak i w domach — prosząc dla nich o umocnienie, ulgę w cierpieniu oraz dar nadziei.