Namaszczenie Chorych

"Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, aby się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana."
(Jk 5,14)

Sakrament Namaszczenia Chorych jest szczególnym darem Bożej łaski dla osób doświadczających choroby, cierpienia lub podeszłego wieku. Został ustanowiony przez Chrystusa jako znak Jego bliskości wobec ludzi dotkniętych słabością ciała, ducha.

Katechizm Kościoła Katolickiego naucza:

"Sakrament namaszczenia chorych daje specjalną łaskę chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych z ciężką chorobą lub starością." (KKK 1527)

Nie jest to "sakrament umierających", ale sakrament umocnienia, nadziei i pokoju serca.

Kto może przyjąć Sakrament Namaszczenia Chorych?

Sakrament mogą przyjąć:

  • osoby poważnie chore,
  • osoby w podeszłym wieku, których siły są znacznie osłabione,
  • Chore dzieci mogą również otrzymać ten sakrament, jeśli tylko posiadają wiedzę o tym sakramencie lub wyrażają swoją wiarę w pomoc Boga w chorobie, 
  • osoby przed poważną operacją,
  • chorzy, u których nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia,
  • osoby znajdujące się w niebezpieczeństwie śmierci.

Sakrament można przyjąć więcej niż jeden raz – zwłaszcza gdy choroba się pogłębia lub pojawia się nowa poważna dolegliwość.

Nie udziela się go osobom zmarłym.

Jakie łaski daje ten sakrament?

Sakrament Namaszczenia Chorych:

  • jednoczy chorego z cierpiącym Chrystusem,
  • przynosi pokój i umocnienie duchowe,
  • daje odpuszczenie grzechów (jeśli chory nie mógł przystąpić do spowiedzi),
  • umacnia w cierpieniu,
  • niekiedy – jeśli taka jest wola Boża – przyczynia się do poprawy zdrowia.

Katechizm przypomina:

"Łaska sakramentu namaszczenia chorych ma na celu umocnienie, pokój i odwagę do przezwyciężenia trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby." (KKK 1520)

Jak zgłosić chorego?

W nagłych przypadkach prosimy o niezwłoczny kontakt z parafią.
W sytuacji zagrożenia życia nie należy odkładać wezwania kapłana na ostatnią chwilę.

Kapłan może udzielić choremu:

  • sakramentu pokuty lub absolucji (rozgrzeszenia w niebezpieczeństwie śmierci), zwłaszcza kiedy chory z racji na stan swojego zdrowia nie ma już możliwości odbycia zwykłej spowiedzi (pozostaje bez kontaktu z otoczeniem, jest podłaczony do sprzetów medycznych uniemożliwiajacych porozumiewanie się),
  • sakramentu namaszczenia chorych,
  • Komunii Świętej jako Wiatyku (pokarmu na drogę do wieczności).

Sakrament Namaszczenia Chorych jest znakiem, że Chrystus nigdy nie opuszcza człowieka w cierpieniu. Jest to sakrament nadziei, który przypomina, że nawet w chorobie Bóg jest blisko i obdarza swoją łaską.